Rik Verbeek

Zoals ik al had vermeld een special! Hoewel de aankomst in Kyoto alles behalve vlekkeloos liep heeft het vele gedoe ook voordelen meegebracht!

Kyoto lag ongeveer halverwege de trip en dit hadden we als ‘was punt’ uitgezocht. We hadden keurig een dag gepland om dit te doen dus vertrokken vroeger dan anders naar ons hostel. Terwijl de machine zijn werk deed gingen wij wat plannings zaken afronden. Op dat moment kwam er een Canadees gezin binnenlopen. Terwijl zoonlief een laptop ging halen om te gamen kwam de vader schuin tegenover mij zitten.

Er was 1 ding wat mij in het bijzonder opviel aan zijn T-shirt; het logo. Of eigenlijk de Japanse tekens. Daar stond namelijk Kyokushinkai! Nu zal de gemiddelde Nederlander dit niets zeggen. Echter iedereen wie aan deze stijl karate doet moet het eigenlijk herkennen. Dat was dan ook gelijk mijn eerste (vast iets ontactische) opmerking richting Daymon; “Heej een Kyokushinkai logo…”

De eerste opmerking was dan misschien niet de meest tactvolle hij brak wel het ijs. Het bleek dat Daymon een sportschoolhouder is in Banff, een klein plaatsje in Canada. Daymon heeft 3 jaar in noord-Japan gewoond en daar het nodige aan kennis op gedaan. Zowel de taal (al vond hij zelf van niet) als de cultuur en de budosport! Dit laatste gebruikte hij dan weer voor de budoschool.

Daymon, de karateleraar die het is ging de volgende ochtend trainen. Of ik interesse had om mee te gaan… Uiteraard had ik dat alleen moest ik dan om 6:30 klaar staan. Dat werd even lastig, het is immers nog steeds vakantie. Eenmaal door die zure appel heen was het het wel waard!

Alleen waar ga je karate trainen als je midden in een grote stad zit die je beide niet kent? Dat werd dus eerst een stukje lopen (lees als rennen) om iets te vinden. Na een brug langs de rivier gelopen om aan de kant waar we net waren een mooi parkje te vinden waar er goed te trainen viel. Dus de volgende brug die we tegen kwamen weer over om het parkje in te duiken. Daymon had het idee opgevat om een stukje interval training te gaan doen.

In sessies van 3 minuten gaat de één traplopen en de ander touwtjespringen, waarna er gewisseld werd. Raar maar waar, traplopen ging goed en werd steeds slechter (conditie gerelateerd), touwtjespringen ging beroerd maar werd steeds beter. Waarom die rare wisseling is mij niet duidelijk maar dat ik conditie tekort kom wel.

Gelukkig konden we na deze uitputtingsslag verder met de technische kant van karate. Van schaduwvechten tot trappen en het blokken van lowkicks (zoals ze die in de fullcontact gebruiken). Tevens hebben we kata gelopen en heb hier mooie ideeën opgedaan voor de trainingen in Nederland. Dus kids, wees gewaarschuwd!

De training netjes afgesloten in Zazen. Vervolgens zijn we terug gelopen (wederom, lees als rennen) naar het hostel. Daymon heb ik daar bedankt voor de training. Mocht ik een keer naar Canada komen kan ik in Banff komen trainen. Dat is uiteraard goed om te weten!

Buiten dat ik een leuke en leerzame trainig heb gehad kon Daymon ook vertellen dat er binnenkort in Tokyo een tournament is. Één van zijn studenten doet er aan mee. Zowel de 3e als de 4e hoop ik hier wat van te zien. Jasper en Thijs gaan na Koyasan naar Fuji ik ga dan naar Tokyo om hopelijk nog iets meer karate mee te kunnen pakken.

Tot zo ver deze special. Mijn todolijst voor in Japan is 1 item korter en tergelijkertijd 1 langer geworden. Ik hoop nog iets meer karate mee te kunnen pakken. Uiteraard doe ik daar dan weer verslag van!