Om even weg te zijn van de hitte dalen we af naar het labyrint. Een ondergrondse versie uit verse steen! Vroeger had dit gangen stelsel vast een praktisch nut voor het kasteel. Hier zit het praktisch aan vast. Tegenwoordig is het alleen voor de leuk.
Over het algemeen gesproken is het idee van een labyrint dat je ergens naar binnen gaat en een weg naar buiten zoekt. Van dit labyrint kon je dat niet echt zeggen, de plattegrond hing aan de muur waaruit bleek dat het niets meer was dan een tunnel die rond liep. Tot zo ver het zoek gedeelte…
Wel was er in elk stuk van het ‘labyrint’ iets leuks of moois te zien. Van beelden tot geluidseffecten tot grappige verhalen aan de muur. Hier en daar was een extra lichtje handig geweest maar daarvoor hadden we onze camera’s, met flits!
Al met al vermakelijk! Op naar het volgende ‘probleem’, eten.
