Rik Verbeek

Onze trip van Krakau naar Wenen staat op de planning als een slaap trein. We vertrekken om 22:11 en komen rond 6:10 aan op Wenen Westbahnhof. Zo luid de planning.

Aangezien we al genoeg gezien hadden in Krakau zelf en het weer niet echt mee werkte waren we gebonden aan het winkelcentrum. Welke direct grenst aan het station. Hier hebben we dus een aantal uur door moeten brengen. Gelukkig zijn we echte die-hards, hier een Zloty daar eentje, om er maar vanaf te komen… Na een tijdje konden we zeggen dat de missie was volbracht, het overgrote deel van de Zloties waren vergeven.

Tijd om richting de trein te hobbelen. Al daar stond de conducteur ons al op te wachten. De trein naar Wenen was een slaap trein waarvoor gereserveerd diende te worden. Het was verplicht de InterRail tickets af te geven, iets waar we niet blij mee waren maar we vertrouwden de man maar op z’n ogen.

De coupe welke ons toegedeeld was had 6 bedden, 2 zijden, 3 boven elkaar. Desondanks werd het een hele klus om onze tassen weggestopt te krijgen. Om nog maar niet te spreken van de manier waarop je moest ‘liggen’. Ohh, en je eigen bedden op maken… Net toen we dat voor elkaar hadden kwamen onze onderburen. 2 Noren, vriendelijk en we hebben dan ook een tijd liggend/hangend/half zittend gepraat. Er werd besloten toch maar is te gaan slapen. ‘s Ochtends om 6:10 zouden we weer fris en fruitig uit moeten stappen om Wenen te verkennen.

Helaas werd dat fris en fruitig met de minuut moeilijker. De trein stopte regelmatig en het lawaai was ook dusdanig dat je eigenlijk oordopjes in had moeten doen… Van slapen kwam het dus nauwelijks. Dan hebben we het ook nog niet gehad over de stops die soms zo abrubt waren dat je bijna uit je bed geslingerd werd. Tot zo ver het praktisch nut van een slaap trein!

Ons laatste en echt Poolse diner hebben we gegeten bij Zapiecek. Een restaurantje welke bekend staat om z’n geweldige …. prijs!

Zo doet het ook echt aan. Er is een barretje waar je aan mag bestellen waarna je je eigen eten mag afhalen. Dit geheel geserveerd op echt dure plastic borden en bijgestaan door ditto bestek!

Aangezien we de Poolse keuken niet zo geweldig kennen hebben we de dame achter de bar maar vertrouwd op haar keuze. Wat het was konden we beiden niet echt zeggen en ook niet echt plaatsen. Van de 2 gerechten die we kregen smaakte de 1 beter dan de ander. Bord 1 kwam dan ook leeg, nummer 2 niet.

Voor 6 euro inclusief drinken (2 personen!) mag je dit aan de ene kant niet laten schieten maar het maakt het ook geen aanrader.

Wanneer je Krakau binnenkomt valt er al snel op dat er veel kastelen en aanverwante zaken te zien zijn. Als laatste echte bezichtiging zijn stond kasteel Wawel op de planning. Er waren geen tickets meer beschikbaar om het geheel van binnen te bekijken dus zijn er alleen wat foto’s van de buitenkant.

Welk verhaal er schuil gaat achter dit impossante kasteel zullen we dus allen moeten opzoeken op Wikipedia!

Er is een geweldige film van gemaakt, het werk wat Oskar Schindler voor de joden heeft gedaan in de 2de wereld oorlog. Daarnaast is er (nu) ook een museum, Schindlers Factory, op de plek van de vroegere fabriek welke herinnert aan dit onderdeel van de geschiedenis.

Het gebouw ziet er modern en nieuw uit maar heeft vanwege de originele poort een authentieke look. Ook de entree is prima verzorgt, een nette receptie en keurig Engels sprekend personeel. Ofwel, positieve eerste indruk.

We lopen, na betaling van de tickets, naar boven. Een zwart-wit film in het Pools verwelkomt ons. Nu is het jammer dat we niet zoveel Pools hebben opgepikt van school… Gelukkig stond er ook een Engelse vertaling onder. Snel werd de aandacht alweer getrokken door iets wat meer licht gaf en groter was. Een carousel waarin foto’s rondgingen. Had station 1 een bepaalde foto gehad draaide deze foto naar station 2 waar iemand anders kon kijken.

Dit bleek ook niet de aandachts trekker waarop we gehoopt hadden. Up-next was een interactief scherm. Het bevatte foto’s van Krakau en de vele zaken die daar mee te maken hadden. Deze werden dan vergezeld door een tekst die meer uitleg gaf. Deze uitleg was vaak beknopt maar gezien de hoeveelheid foto’s was je toch nog even druk…

Vervolgens kon je doorlopen naar een film zaal. Hierin werd een film getoond over Schindlers fabriek. Hier vertelden oud werknemers hoe het leven er aan toeging tijdens de bezetting in de fabriek. Uit veel bleek dat de werknemers het niet slecht getroffen hadden en ze daarvoor veel te danken hadden aan Oskar. Een van de werknemers had een broer in Duitsland die na de oorlog vertelde dat veel zaken wat uit de fabriek kwam waardeloos spul was. Aangezien het toch voor de Duitsers was, was dit positief.

Even dachten we dat we beet waren genomen. De tour leek hier al eindig. We waren een kleine 15 tot 20 minuten binnen en zelfs voor de minimale hoeveelheid Zloties voelden we ons afgezet. Gelukkig bleek toch dat de tour nog even door ging. En hoe! We hadden nog niet een 10de gezien. Naast veel meer van de interactieve schermen, waren er ook veel authentieke items te zien die werkelijk gebruikt zijn. Met als zoveel, een aanrader als je ‘toevallig’ in Krakau rond hangt!

Tot slot hebben we wat gegeten en gedronken in de film-bar. De hele bar is geinspireerd door de film en heeft een frisse maar toch gezellige sfeer. En dan te bedenken dat dit geheel nog in aanbouw is!

We waren hier net te vroeg!